The article is in Greek but it talks about cultural, tourism and commercial exchange between 2 countries that is rapidly increasing. It even talks about our groups in Facebook: Greek-Turkish Friendship with Music (Panos' group), Our Kitchen Group (Ozlem's) and Common Words Group (mine)

:D:D:D and Alihan your group, Greek and Turkish Women are Gorgeous
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articl.../09/2008_283655Η νέα Τουρκία χτυπάει την πόρτα της Ελλάδας Ο τουρισμός, οι εμπορικές αλλά και οι πολιτιστικές συναλλαγές αυξάνονται συνεχώς
Του Δημητρη Ρηγοπουλου
Μου αρέσει όταν πηγαίνω στο The Μall να χαζεύω ανυποψίαστους καταναλωτές έξω από το καλό κατάστημα ρούχων της φίρμας Ipekyol. Να κάτι, λέω στον εαυτό μου, που δεν θα μπορούσα να δω το 2003 ή το 2000: Αθηναίους με κομψές τσάντες τουρκικών εταιρειών έτοιμου ενδύματος. Cok guzel!
Πολύ λιγότερο ανυποψίαστοι όσοι συμπατριώτες μας κατακλύζουν εστιατόρια και ζαχαροπλαστεία τουρκικής προέλευσης. Κι όταν λέμε «τουρκικής προέλευσης» δεν αναφερόμαστε στις πολίτικες ταβέρνες της Αθήνας καθαρά «ελληνικών συμφερόντων» αλλά στο «Τike» και στο «Pandeli» των βορείων προαστίων ή στο «Gulluoglu Baklava» του Συντάγματος που μας ήρθαν «κουτί» από την Κωνσταντινούπολη. Και φαίνεται πως ριζώνουν για τα καλά. Ειδικά το «Tike» πρεσβεύει μια πιο δυτική εκδοχή της τουρκικής κουζίνας, τουλάχιστον ως προς τα αμπαλάζ. Το ζουμερό κεμπάμπ δεν σερβίρεται υποχρεωτικά κάτω από ένα σύννεφο τσίκνας ή υπό τους ήχους αμανέδων, αλλά σε συνθήκες που θα το απολάμβανε μία σύγχρονη, μεσοαστική οικογένεια της Πόλης ή της Αγκυρας. Αυτό έχει σημασία, να το κρατήσουμε.
Η τουρκική διείσδυση, πάντως, δεν περιορίζεται στα γιαουρτλού και στο καζάν ντιμπί. Αν κοιτάξετε γύρω σας θα εκπλαγείτε. Το καλοκαίρι έδωσε τα διαπιστευτήριά της η πρώτη Ελληνοτουρκική Ορχήστρα Νέων υπό τη διεύθυνση του Βλαντιμίρ Ασκενάζι, οι ελληνικές ομάδες ποδοσφαίρου και μπάσκετ καλοσωρίζουν κάθε καλοκαίρι Τούρκους αθλητές (ο Ιμπραΐμ Κουτλουάι ήταν ήρωας για χιλιάδες οπαδούς της μπασκετικής ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού), ο Ορχάν Παμούκ είναι η αιχμή του δόρατος σε μια όλο και πιο διευρυμένη ομάδα Τούρκων συγγραφέων που μεταφράζεται στα ελληνικά, η εκμάθηση των τουρκικών αρχίζει και γίνεται μόδα, ενώ τα ελληνοτουρκικά γκρουπ στο Facebook δίνουν και παίρνουν: «Ελληνοτουρκική φιλία μετά μουσικής», «Η κουζίνα μας», «Κοινές ελληνοτουρκικές λέξεις», «Οι Ελληνίδες και οι Τουρκάλες είναι υπέροχες»(!).
Οι σεισμοί μας ένωσαν
Να τα αποδώσουμε όλα στην περίφημη «διπλωματία των σεισμών»; Είναι αλήθεια ότι η δραματική συγκυρία του 1999 καλλιέργησε τις συνθήκες για να σπάσει ο πάγος πολλών δεκαετιών. Κι έτσι έγινε. Τουλάχιστον αυτό λένε οι αριθμοί. Το 1996 ο όγκος των διμερών εμπορικών σχέσεων ήταν 585,2 εκατ. δολάρια. Το 2005 εκτοξεύθηκε στα 2 δισ. 124 εκατ. δολάρια. Οι τουρκικές εξαγωγές τετραπλασιάστηκαν.
Ταυτόχρονα, όμως, δεν θα πρέπει να υποτιμήσουμε τη νέα πραγματικότητα στη γειτονική χώρα όπως διαμορφώνεται στην μετα-Οζάλ εποχή. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 αναδύεται στα μεγάλα αστικά κέντρα της Τουρκίας μια όλο και ισχυρότερη μεσαία τάξη με κοινωνικά και οικονομικά χαρακτηριστικά που βρίσκουν αντιστοιχίες στην ελληνική πραγματικότητα. Αν πάτε σήμερα σ’ ένα μπαρ του Πέρα ή του Ορτάκιοϊ θα νομίζετε ότι βρίσκεστε στο Θησείο ή στα Εξάρχεια. Κάτι που ήταν πολύ δύσκολο να σας συμβεί πριν από 20 χρόνια. Το γεγονός λοιπόν ότι έχουμε απέναντί μας μια κοινωνία (μιλάμε πάντα για τις μεγάλες πόλεις της Τουρκίας) με την οποία όλο και περισσότερο μοιάζουμε, δημιουργεί συνθήκες πραγματικής επικοινωνίας σε όλα τα επίπεδα. Ο οικονομικός δυναμισμός της τουρκικής οικονομίας, παρά τα κατά καιρούς προβλήματά της, επιτρέπει σήμερα σε χιλιάδες Τούρκους να κάνουν τουρισμό στην Ελλάδα. Τα στοιχεία αποκαλύπτουν μία έντονα ανοδική τάση που θα ήταν πολύ ισχυρότερη αν δεν υποχρεώναμε τους γείτονες σε έκδοση ταξιδιωτικής βίζας. Στην πραγματικότητα αυτήν την Τουρκία «εισάγουμε», μία Τουρκία που θέλει να έρθει πιο κοντά στην Ευρώπη, μία Τουρκία που μας μοιάζει όλο και περισσότερο.
Κι εμείς;
Κι εμείς ίσως έχουμε πια ανάγκη από έναν γείτονα που να μην τον φοβόμαστε τόσο.
Στη λογοτεχνία
Ο Ορχάν Παμούκ (Βραβείο Νομπέλ 2006) είναι από τους δημοφιλέστερους ξένους συγγραφείς στην Ελλάδα.
Η Ελί Σαφάκ μεταφρασμένη σε όλη την Ευρώπη (και στην Ελλάδα) είχε υποστηρίξει τον Παμούκ δημοσίως.
Ο Μουρατχάν Μουνγκάν, δημοφιλής στην Ευρώπη Τούρκος συγγραφέας, ανοικτά γκέι και κοσμοπολίτης.
Σύγχρονοι… πρεσβευτές
Μουσική
Δεν έχουμε παράπονο: στην εγχώρια λαϊκο-ποπ σκηνή, οι τουρκικές επιρροές είναι περισσότερο από εμφανείς. Η Ελληνοτουρκική Ορχήστρα Νέων είναι μία πολύ διαφορετική ιστορία.
Γαστρονομία
Εξοικειωμένοι οι Ελληνες με την πολίτικη κουζίνα και τα τουρκικά εστιατόρια αυξάνονται. Το Τike στην Κηφισιά κάνει μεγαλύτερο τζίρο από καταστήματα της ίδιας αλυσίδας στην Τουρκία.
Αθλητισμός
Ο Ιμπραήμ Κουτλουάι θα μείνει στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού ως ο πρώτος Tούρκος αθλητής που αγαπήθηκε τόσο πολύ από Ελληνες φιλάθλους. Ακολούθησαν αρκετοί συμπατριώτες του, κυρίως στο ποδόσφαιρο.
Mόδα
Α λά τουρκικά; Γιατί όχι; Τον Νοέμβριο του 2005 οι εταιρείες Ιpekyol, Ιnci Ayakkab, Coton και Melissa άνοιξαν καταστήματα στην Αθήνα, ενώ από το 2006 δραστηριοποιείται στην Ελλάδα και η φίρμα Gizia.